Spring naar de content

Longemfyseem

Longemfyseem is een chronische ziekte, waarbij steeds meer longblaasjes verloren gaan. Het is een vorm van COPD. De ernst van de ziekte hangt samen met het aantal aangedane longblaasjes. Bij ernstige vormen komen de longblaasjes met elkaar in verbinding te staan en ontstaan er grote, met lucht gevulde blazen (bullae). Die kunnen het ernaast gelegen gezonde longweefsel samendrukken.

Mensen met longemfyseem raken snel vermoeid en kort van adem en lopen het risico aan de aandoening te overlijden. De belangrijkste risicofactor is roken. Bepaalde bestanddelen van sigarettenrook beschadigen het longweefsel en trekken ontstekingscellen aan die de longen verder aantasten.

Andere risicofactoren zijn:

  • chronische bronchitis (de longblaasjes raken verzwakt door de chronische ontsteking);
  • mensen die langdurig in een stoffige omgeving hebben gewerkt zoals mijnwerkers;
  • een aangeboren zwakte van de longblaasjes;
  • een gezwel in de longen;
  • ouderdom (waarbij slijtage van het longweefsel optreedt).


Tien tot twintig procent van alle rokers krijgt longemfyseem. In een gezond lichaam wekt elke wond een genezingsreactie op, zodat het oorspronkelijke weefsel weer hersteld wordt. Bij rokers die emfyseem ontwikkelen werkt dit mechanisme niet goed, althans niet in de longen. Longweefsel herstelt niet en gaat verloren.