Spring naar de content

Corona: verbonden in het geven van de beste zorg en nabij zijn

Geplaatst: vrijdag 24 juli 2020

Ze had nog maar net haar opleiding tot verpleegkundige afgerond toen de coronacrisis ook ons land en vooral de provincie Noord-Brabant trof. Annemarie den Breejen hoefde er niet lang over na te denken en kwam in Bernhoven als ondersteuner werken.

“Tijdens mijn afsluitende stage op de afdeling infectieziekten van het UMCG is het coronavirus meerdere keren ter sprake gekomen. Op 10 maart had ik mijn diploma-uitreiking in aangepaste vorm vanwege de bevestigde gevallen in Nederland. Na een reactie op de oproep van Bernhoven voor helpende handen, had ik op 1 april mijn eerste nachtdienst. Druten werd mijn tijdelijke thuisbasis, daar wonen mijn ouders en dat is prima te doen qua reistijd naar Uden.

Oud medestudenten die ik vertelde dat ik in Bernhoven ging werken, vroegen allemaal op welke afdeling/specialisme dan. Nog helemaal niet bewust van het epicentrum en de crisissituatie waarin Bernhoven zat. 

Samen voor de beste zorg

Ik was niet de enige die moest wennen aan een afdeling en die collega’s niet bij naam kende. Omdat iedereen, ook de collega’s die al langer in Bernhoven werken, op verschillende afdelingen werden ingezet, denk ik dat het gevoel van samen zorgen voor patiënten versterkt werd.

Verbondenheid

Dat gevoel van samen zorgen voor patiënten is iets wat mij is bijgebleven. Met elkaar de schouders eronder zetten, ongeacht je functie.

In tegenstelling tot de medewerkers van Bernhoven, was het een bewuste keuze van mij om in een ziekenhuis te komen ondersteunen waar het alleen maar om corona draaide. Ik heb veel bewondering voor alle aanpassingen die het eigen personeel heeft moeten doen - werken op andere afdelingen en op andere tijden dan je gewend bent en zorgen voor patiënten met een ziektebeeld waar nog weinig over bekend is - en hoe daar op gereageerd werd.

Als ik straks Bernhoven achter mij laat, kijk ik met een goed gevoel op deze tijd terug. De warme ontvangst, de verbondenheid, de waardering die ook ik als ondersteuner heb gekregen en alle leermomenten die ik hier heb gehad. Aan het feit dat iemand COVID-19 heeft, kan ik niets veranderen, ik kan wel zorg bieden en collega’s helpen waar nodig.

Nabijheid

Het moeilijkste aan de coronatijd vond ik de fysieke afstand tussen de patiënten en hun families. Even (video)bellen is toch anders dan elkaar zien, dus het is fijn dat bezoek nu weer toegestaan is. In mijn opleiding was veel aandacht voor familiezorg, waarin de gedachte is dat ziekte en gezondheid familieaangelegenheden zijn. Het treft de hele familie als iemand in de familie ziek wordt en patiënten hebben hun familie nodig om beter te worden.

Ik had vorig jaar niet gedacht dat ik na mijn laatste stage Groningen tijdelijk zou verlaten om in een ziekenhuis ver van huis te gaan werken. Het was een heftige, maar ook een hele mooie periode. Een ervaring die ik nooit meer ga vergeten.”