Spring naar de content

Column: Een dag uit het leven van Henk Smits

In Bernhoven werken 125 medisch specialisten. Voor hen is geen dag hetzelfde. Deze column geeft een kijkje in de werkkamer van de dokter op een willekeurige dag in Bernhoven.

Gewekt door mijn mobieltje kijk ik in mijn agenda. Vandaag interventie-radiologie in de vaatkamer. Ik heb meteen goede zin en haast me op de fiets naar mijn werk. Ik trek mijn witte broek en T-shirt aan en sta in de startblokken voor een nieuwe dag.

De eerste patiënt is een man van 83 jaar met een verwijd bloedvat, rechts in zijn bekken. Zijn chirurg vraagt mij het verwijde bloedvat af te sluiten met coiltjes: ijzerdraadjes met veertjes er aan. Ik praat met hem over zijn klachten en verdoof hem plaatselijk met een spuitje in zijn lies.

Het is een bijzonder lastige operatie door de vele bochten in de bloedvaten. Na een uur overweeg ik om te stoppen. Dit wordt niets. Maar na het wisselen van de katheter kom ik uiteindelijk na anderhalf uur in het verwijde bloedvat en ligt het slangetje op de goede plaats.

Met twintig coiltjes sluit ik in- en uitgang naar het verwijde bloedvat, zodat het verwijde bloedvat niet meer kan knappen. 2,5 Uur na het begin van de ingreep neem ik op de vaatkamer afscheid van mijnheer. Hij ligt er uitstekend bij en heeft van de hele procedure weinig gemerkt. Vier uur later kan hij naar huis. Het is een verademing om de warme en zware loodjas uit te trekken. Mijn T-shirt plakt op mijn rug.

De volgende patiënt krijgt een vaattoegang voor dialyse. Ik prik in de halsader en laat een dikke katheter achter waarop gespoeld kan worden. De procedure verloopt vlot. Als ik klaar ben zitten de chirurgen op mijn kamer voor de wekelijkse vaatbespreking. We nemen samen de vaatpatiënten van de afgelopen week door.

Tussen de middag heb ik overleg met de zorgverzekeraars over de prijsafspraken voor 2010. Daarna weer snel naar mijn werkkamer. Een collega vraagt mij om mee te kijken bij het dichtspuiten van een aneurysma in de arm. De rest van de middag bekijk ik een flink aantal CT-scans en röntgenfoto’s. De pracht van de beelden blijft mij boeien. Dat is ook de reden dat ik me ben gaan specialiseren in radiologie.

Als radioloog vind je veel afwijkingen. Het leven lijkt een loterij. De een heeft niets, de ander krijgt een vervelende diagnose te horen. Dat laat je niet koud. Bijzonder is de variatie van de ziektebeelden: elke ziekte ziet er op de foto weer anders uit. Het is de uitdaging om de bevindingen te herleiden en de juiste diagnose te stellen. Zo blijf je leren. Dat is een van de mooie dingen van dit vak.