Spring naar de content

Aambeien- Chirurgische behandeling van aambeien

In deze folder vindt u algemene informatie over onderzoek en de chirurgische behandeling van aambeien. Daarnaast leest u ook informatie over wat aambeien zijn, de oorzaak en de klachten bij aambeien. Wij wijzen u erop dat uw situatie kan afwijken van de algemene regels.

Hoe verloopt het onderzoek?

De klachten die aambeien kunnen geven, kunnen ook voorkomen bij andere afwijkingen van de endeldarm of de anus. Het is daarom belangrijk dat er een goed onderzoek wordt verricht en gekeken wordt naar de anus, het anale kanaal en het begin van de endeldarm. Dit noemen we een proctoscopie.

De proctoscopie

De arts doet het onderzoek poliklinisch, en hier is geen verdoving of narcose voor nodig.

      • Daarvoor moet u op de linker zijde gaan liggen. Daarbij kijkt de arts naar de omgeving van de anus en de anus zelf. De arts voert met de vinger een inwendig onderzoek uit van de anus en het begin van de endeldarm.
      • Daarna kijkt de arts met behulp van een kijkbuisje naar binnen. Hierbij kan worden vastgesteld of er aambeien of andere afwijkingen aanwezig zijn. U hoort meteen of u aambeien heeft  en deze worden meteen behandeld. Soms beslist de arts dat er een wat uitgebreider onderzoek moet plaats vinden, een sigmoïde- scopie. Dit kan zijn als er in de familie bepaalde darmziektes voorkomen of boven de leeftijd van 50 jaar tenzij dit recent (<5 jaar) al geschied is.

Hoe verloopt een operatie?

Voor een operatie aan de aambeien wordt u een dag opgenomen in het ziekenhuis. De operatie is een ingreep in een gevoelig gebied. Hoeveel last iemand heeft na de operatie valt niet goed te voorspellen: het hangt af van de grootte van de aambeien, en van de gevoeligheid die verschilt van persoon tot persoon. De operatie vindt plaats onder algehele narcose of een plaatselijke verdoving via een ruggeprik. U kiest samen met uw arts welke verdoving het beste bij u past.

Belangrijk

Als u bloedverdunnende medicijnen gebruikt, moet u dat aan de arts melden. Deze medicijnen verhogen het  risico op nabloeding.

De operatie

In principe is het doel van een operatie om de aambeien kleiner te laten worden zonder dat dit veel pijn geeft, of risico’s geeft voor de omgeving van de anus, zoals de kringspieren.

Tegenwoordig is de eerste keus van operatie een methode die de HAL/RAR operatie wordt genoemd. Daarbij worden de bloedvaatjes waardoor het bloed naar de aambeien stroomt, inwendig dichtgemaakt. Dus aan de binnenkant van de anus. Als de aambeien ook nog de neiging hebben om uit te puilen, dan worden ze inwendig opgetrokken.

Dit geeft minder kans op napijn. Wel voelt iedereen in min of meerdere mate een aantal dagen een soort aandrang, maar dit verdwijnt vanzelf na enkele dagen. Deze methode is onschadelijk voor de kringspieren.

Na de operatie

Na de operatie heeft u geen wond en er hoeft dan ook geen enkele maatregel genomen te worden voor wondverzorging et cetera.

U krijgt wel, als dat nodig is een recept mee voor de pijn.

Ook krijgt u laxeermiddelen mee.  Die helpen u om uw ontlasting zacht te houden zodat u gemakkelijker kunt poepen. Wij schrijven per definitie geen middelen voor die de darmen lui zouden kunnen maken. De gebruikelijke dagelijkse activiteiten kunnen meestal na een week weer worden hervat. Na behandeling onder narcose moet u rekening houden met een langer ziekteverzuim.

Weer thuis, wat moet u doen?

Hoe gebruikt u laxeermiddelen?

Thuis moet u nog laxeermiddelen gebruiken. Het recept hiervoor krijgt u mee vanuit het ziekenhuis.

Hebt u last van een moeilijke stoelgang, gebruik dan vooral vezelrijk voedsel en veel vocht.

Nacontrole

Ongeveer zes weken na de operatie komt u voor controle terug op de polikliniek chirurgie.

Zijn er complicaties na de operatie?

Bij de operaties voor aambeien zijn er de normale risico's. Bijvoorbeeld een ontsteking van het vat waarin het infuus gezeten heeft of een urineweginfectie.  Zelden treedt er een nabloeding op. Als dat wel gebeurt, wordt deze  in het ziekenhuis meteen behandeld. Bent u thuis dan neemt u contact op met de spoedeisende hulp.

Contactgegevens

  • Polikliniek chirurgie - 0413 - 40 19 59, route 041 (tijdens kantooruren)
  • Spoedeisende hulp -  0413 - 40 10 00                (buiten kantooruren)

Mocht het onverhoopt nodig zijn dat u naar de spoedeisende hulp van Bernhoven komt? Volg bij het ziekenhuis dan de borden 'Spoedpost'.

Aanvullende informatie

Wat zijn aambeien?

Aambeien (medische term: haemorrhoïden) zijn uitgezakte zwellichamen nabij de anus. Deze zwellichamen heeft iedereen. Ze bevinden zich aan de binnenkant op het eind van de endeldarm en het begin van de sluitspier. Zo'n zwellichaam is een sponsachtig netwerk van bloedvaatjes, bedekt door een dun laagje slijmvlies. Aambeien zijn dus eigenlijk gezwollen bloedvaten. U kunt ze het beste vergelijken met spataderen. Ze zitten alleen op een vervelende plaats: binnen de sluitspier van de anus. Soms zijn ze zo gezwollen dat ze naar buiten puilen.

Wat is de oorzaak?

Op zich zijn die gezwollen bloedvaten niet meer dan zwakke plekken. U kunt er last van krijgen als er veel druk wordt uitgeoefend op die plaatsen. In de buurt van de anus hebben ze vaak nogal wat te verduren. Daar kunnen verschillende redenen voor zijn:

  • veel zitten,
  • onvoldoende lichaamsbeweging,
  • een te hoog lichaamsgewicht.

De voornaamste oorzaak echter zit in ons eten. Tegenwoordig bevat het voedsel minder vezelstoffen. Vezelstoffen verteren niet en houden vocht vast, waardoor de ontlasting zacht en week wordt. Het ontbreken van deze vezelstoffen in de voeding maakt dus dat de ontlasting hard en droog kan worden. Daardoor verloopt de stoelgang niet zo gemakkelijk. Veel persen en kracht zetten is een zware belasting voor zwakke plekken, zoals gezwollen bloedvaten bij de anus. Ze raken geïrriteerd en zwellen op. Zo kunt u last van aambeien krijgen.

Wat zijn de klachten?

Aambeien kunnen verschillende klachten geven.

  • Soms zakken aambeien uit, mogelijk zelfs door de sluitspier heen naar buiten. Dit geeft meestal een propgevoel.
  • Het slijmvlies op de aambei kan kwetsbaar worden, waardoor er bij het afvegen wat helder rood bloed op het toiletpapier komt.
  • Het is ook mogelijk dat er wat darmslijm en/of dunne ontlasting door de sluitspier `lekt'. Dit veroorzaakt vaak hinderlijke jeuk.
  • Als de aambeien in de anus afknellen, zwellen ze verder op, en bestaat de kans dat ze kapot gaan. Hierdoor verliest u wat helder rood bloed na - of op - de ontlasting.
  • De sluitspier van de anus en de huid rondom dit gebied raken daarvan meestal geïrriteerd, wat een branderig gevoel en jeuk geeft.
  • Wanneer de inklemming verder toeneemt, ontstaat vaak pijn en eventueel een pijnlijke zwelling in de anus. Er vormt zich dan een bloedstolsel in de aambei (getromboseerd haemorrhoïd).

Kunt u klachten zelf verhelpen en/of voorkomen?

Aambeien die eenmaal zijn uitgezakt, blijven uitgezakt. Klachten kunnen worden voorkomen door:

  • de ontlasting zacht te houden door veel voedingsvezels te eten (zemelen, bruinbrood, etc) en veel water te drinken. Zemelen koopt u bij de kruidenier of drogist. Doe een eetlepel in een kop yoghurt. Doe dit drie keer per dag. Al gauw wordt de ontlasting minder hard en minder droog. Wordt de ontlasting echter te dun, dan kunt u volstaan met één of twee eetlepels per dag.
  • Het is belangrijk dat u bij aandrang voor ontlasting, het toiletbezoek niet te lang uitstelt.
  • Om klachten van uitzakkende aambeien te voorkomen is het belangrijk dat u tijdens de stoelgang persen zoveel mogelijk vermijdt.
  • Regelmatig een warm bad zorgt ervoor dat de anus zich kan ontspannen. Ook bij branderigheid, pijn, jeuk en eczeem rond de anus is een warm zitbad een goed middel om deze klachten te bestrijden (hygiëne). Zalven en zetpillen helpen eveneens tegen pijn en branderigheid.
  • Zorg verder voor voldoende beweging. Dat geldt met name als u een zittend leven leidt. Wij adviseren u af te vallen als u te zwaar bent.
  • Gebruik niet teveel koffie, thee, koolzuurhoudende dranken en suiker. Deze stoffen prikkelen de anus en daar kunt u jeuk en eczeem van krijgen.